W audiologii wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje niedosłuchów:

  • przewodzeniowy,
  • odbiorczy,
  • mieszany.

 

NIEDOSŁUCH PRZEWODZENIOWY

Przyczyną ubytku słuchu typu przewodzeniowego są uszkodzenia na poziomie ucha zewnętrznego i/lub środkowego. Najczęściej wynika z zatkania przewodu słuchowego zewnętrznego woskowiną lub ciałem obcym, urazu mechanicznego, zmian zapalnych w uchu środkowym, ale może wiązać się także z przewlekłymi chorobami górnych dróg oddechowych, przerostem migdałków podniebiennych i gardłowego, niedrożnością trąbki słuchowej, a nawet z guzem (łagodnym lub złośliwym).

Najczęstsze objawy niedosłuchu przewodzeniowego to:

  • osłabienie słyszalności – szczególnie w zakresie niskich częstotliwości;
  • ból ucha;
  • uczucie pełnego, zatkanego ucha;
  • sporadycznie szum uszny i wycieki.

Każdy z ww. objawów wymaga konsultacji laryngologicznej. Dokładna diagnostyka i wprowadzenie odpowiedniego leczenia przynosi ulgę pacjentowi, zapobiega rozwojowi choroby i dalszego pogarszania się słyszenia. Formę terapii ustala lekarz laryngolog.

 

NIEDOSŁUCH ODBIORCZY

Niedosłuch odbiorczy wynika z uszkodzenia lub nieprawidłowego funkcjonowania struktur ucha wewnętrznego i/lub ośrodków korowych w mózgu. Najczęściej wiąże się ze zmęczeniem słuchowym związanym z wiekiem, przyjmowaniem leków ototoksycznych i z długotrwałym przebywaniu w hałaśliwym środowisku.

Niedosłuch odbiorczy objawia się najczęściej pogorszonym rozumieniem mowy (szczególnie w hałasie) i „zmatowieniem” słyszanych dźwięków (gorsze słyszenie wysokich tonów).

Poprawę słyszalności zapewniają profesjonalnie dopasowane aparaty słuchowe. Przynoszą one korzyści w codziennym życiu, pozwalają bowiem swobodnie rozmawiać z innymi, nawet w trudniejszych akustycznie sytuacjach: w hałasie lub w gronie kilku osób.

NIEDOSŁUCH MIESZANY

Niedosłuch mieszany stwierdza się u pacjentów, u których uszkodzenie dotyczy zewnętrznej i/lub środkowej oraz wewnętrznej części układu słuchu. Innymi słowy jest to „połączenie” niedosłuchu przewodzeniowego i odbiorczego. Wymaga konsultacji laryngologicznej w celu diagnostyki i leczenia komponenty przewodzeniowej, natomiast w późniejszym etapie rozważana jest decyzja o protezowaniu aparatami słuchowymi.

 

Ze względu na wielkość niedosłuchy dzieli się na: lekki, umiarkowany, znaczny i głęboki.